Categorie: Wasteland-serie

Deze reeks ben ik begonnen in 1990 terwijl ik nog studeerde op de Academie voor Beeldende Kunsten te Rotterdam. Bijna iedereen had altijd een dummy bij zich om onderweg schetsen en invallen te noteren. Op een gegeven moment gebruikte ik ze in mijn atelier om kleine voorstudies te maken voor mijn schilderijen, om dingen uit te proberen. Ik nam ze zelf niet erg serieus, want aanvankelijk toonde ik ze niet eens aan mijn docenten. Zo heb ik ze ook niet geëxposeerd op mijn eindexamententoonstelling in 1992. Pas later zag ik in dat ze wel degelijk zelfstandige werken waren met een grote kracht, zodat ik besloot de reeks, ruim 90 pagina’s besloeg de dummy, af te maken.

De serie bestaat uit opeenvolgende lagen van gesjabloneerde verpakkingen. Ik was gefascineerd door de verrassende vormen die tevoorschijn kwamen wanneer je allerlei ogenschijnlijk banale verpakkingen uitvouwde. Ze waren puur vanuit functionaliteit ontstaan om iets op een zuinige, praktische wijze in elkaar te zetten en te beschermen, niet bedoelt om als zodanig gezien te worden. Ik was in die tijd bezig om een vormtaal te ontwikkelen die niet op enige esthetiek was gebaseerd maar die zich als feit, als object presenteerden, zoals ook de wereld om ons zich als gegeven aandient, als een waarheid. Het is wat het is. Die objectiviteit zocht ik op, om “waarachtig” werk te maken, niet gebaseerd op een persoonlijke smaak.

Dezelfde vormen komen terug in nieuwe combinaties, waardoor je een grote hoeveelheid variaties kunt krijgen. Elke nieuwe combinatie vraagt om eigen oplossingen als een zich oneindig vertakkende boom. Je komt in een beeldtaal terecht die je van te voren niet had kunnen verzinnen, maar die als het ware door het beeld zelf gedicteerd wordt.
Van deze reeks heb ik 6 werken aan de Provincie Utrecht verkocht in 1998, en meerdere werken zijn in particuliere collecties terechtgekomen.